უბისის მონასტერი

უბისა — წმინდა გიორგის სახელობის ტაძარი და სამონასტრო კომპლექსი სოფელ უბისის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, იმერეთში.

ისტორია

უბისის მონასტრის აგებულია IX საუკუნეში გრიგოლ ხანძთელის მიერ აფხაზთა მეფის დემეტრეს დახმარებით და მოწაფეების, ქრისტეფორეს და თეოდორეს თანადგომით. გიორგი მერჩულე აღწერს  „გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაში“ - “მაშინ მამამან გრიგოლ სარწმუნოებისაებრ მეფისა აღაშენა მონასტერი და უწოდა სახელი მისი უბე და ილარიონ ვინმე იერუსალიმით მოსრული,სარწმუნო მოხუცი დაადგინა მამასახლისად“.

XIV ს. მეფე გიორგი ბრწყინვალის დროს უბისის ტაძარი მოიხატა. შ. ამირანაშვილის გამოკვლევით, უბისის კედლის მხატვრობა შესრულებულია მხატვარ დამიანეს მიერ, მაგრამ აკადემიკოს ბერიძის აზრით, დიდი ხელოვანი ფერმწერი მხატვარი დამიანე თვითონ კი არ არის ამ მხატვრობის შემსრულებელი, არამედ მისი აღზრდილი და მოწაფე გერასიმე. ტაძარში წარმოდგენილია ყველა საუფლო დღესასწაულის ბრწყინვალე კომპოზიცია: ხარება, ბზობა, ჯვარცმა, აღდგომა, ნათლისღება და სხვა. ფრესკებს შორის გამოირჩევა "უბისის წმინდა გიორგის ფრესკა" და "საიდუმლო სერობა".

მთავარი ტაძარი დარბაზული ტიპისაა. მის ძირითად ბირთვს წარმოადგენს გალავნის ცენტრში აღმართული მთავარი ნაგებობა,რომელსაც აქვს მინაშენები სამხრეთიდან,დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან.

მონასტრის შენობა ნაგებობაშ შედის კოშკიც, რომელიც 1141 წელს ააგო სვიმონ ჭყონდიდელმა დემეტრეს მეფობის დროს. კოშკი არის ოთხსართულიანი შენობა,თითოეულ სართულში არის თითო ოთახი.