გორულის ნაქალაქარის ხევის ეკლესია

გორულის ნაქალაქარი მდებარეობს ქვემო ქართლის მხარეში, მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფელ წერაქვის მიმდებარედ.

ნაქალაქარი შედგება რამდენიმე ნაგებობისგან მათ შორის, კოშკის, ქარვასლის, აბანოს, წმ. ნიკოლოზის, წმ. ნინოს და ხევის ეკლესიებისგან. ეკლესიები და კოშკი ერთმანეთისგან დაშორებულია და ყველა მათგანთან დიდი ნამოსახლის ნაშთები გვხვდება. გორულის ნაქალაქარის შენობები თავისი არქიტექტურული სტილიდან გამომდინარე XVII საუკუნით თარიღდება. დათარიღებას ხელი შეუწყო ასევე წმ. ნიკოლოზის ეკლესიის სააღმშენებლო წარწერამ.

ხევის ეკლესია მომცრო ზომის ერთნავიანი ნაგებობაა (5,20x7,20) გორულის წმ. ნინოს ეკლესიიდან სამხრეთ-დასავლეთით, ტყით დაფარულ ხეობაშია აგებული. გეგმაში მართკუთხა მოხაზულობის ტაძარი აღმოსავლეთით აბსიდითაა დასრულებული. ნაგებობის კედლები ნატეხი ქვითა და ხალვათად დამუშავებული, მომცრო ზომის კვადრებითაა ამოყვანილი. სამხრეთიდან აქვს სწორკუთხა ფორმის მინაშენი (3,10x7,20 მ.). სათავსის შიდა მოხაზულობა გარე ფორმებს იმეორებს. ტაძრის ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ პერიმეტრზე ბალახგადავლილი ქვების გროვაა, რაც მიანიშნებს ამ ნაწილში მინაშენის, ან სხვა ნაგებობის არსებობაზე. ტაძარს შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. კარის თავზე მოზრდილი ბალავრის ქვაა დადგმული, რომლის ფორმა თაღოვნად აღიქმება. მისი შიდა სივრცე აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში გაჭრილი სარკმლებით ნათდება. დარბაზის კამარაზე გადაყვანილი თაღი კრონშტეინებს ეყრდნობა. კამარის კალთები მკვეთრად დაქანებულია, რის გამოც კონქი კონუსისებურ ფორმას იძენს. საკურთხევლის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში, სხვადასხვა სიმაღლეზე განთავსებულია განსხვავებული ზომის თითო ნიშა. აბსიდი დარბაზიდან მცირე კუთხით გამოიყოფა. დარბაზისა და მინაშენის კედლებზე ბათქაშია შერჩენილი. ტაძრის იატაკი ქვიშითაა ამოვსებული.

დღევანდელი მდგომარეობით ხევის ეკლესიის სანახავად მისვლა გვიანი შემოდგომიდან ადრიანი გაზაფხულის ჩათვლითაა რეკომენდირებული, რადგან ეკლესია ტყეშია ჩაფლული და მისი დანახვა ან/და აღქმა ზაფხულის გამწვანებულ გარემოში რთულია