ბერიეთი

სოფელ კაკასხიდიდან აღმოსავლეთით 2 კმ–ის დაშორებით ხვალასკურის მთის მიდამოებში. გადმოცემის თანახმად, სოფელი ბერიეთი მესხეთიდან გადმოსახლებულ ბერიძეებს დაუსახლებიათ. სავარაუდოთ გადმოსახლება მოხდებოდა 1579 წლის შემდგომ პერიოდში, მას შემდეგ რაც ახალციხის საფაშო დაარსდა და მართმადიდებელი ქრისტიანი ქართველებისათვის მესხეთში ცხოვრება შეუძლებელი გახდა. სოფლის სახელწოდება იქ დასახლებული გვარის "ბერიძეებით" არის განპირობებული. სავარაუდოთ XVII-XVIII სს–ში სოფელი ბერიეთი ზეკრის ხეობისკენ მიმავალი გზის ერთ–ერთი პუნქტი იყო. ის საკმაოდ დიდი და ჩამოყალიბებული სოფელ იქნებოდა, რაც ჩანს დღევანდელი ნანგრევებით, რომლების თითქმის მიწასთან არის გასწორებული. ნასოფლარში არის დარბაზული ტიპის მცირე ზომის ეკლესიის ნანგრევი, რომელიც მეტ-ნაკლებად შემონახულია. ძირითადად ნანგრევის სახით. ეკლესიის კარის თაღზე ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა დაქარაგმებული ხუცური წარწერით: ,,ჯვარი დიდებისაი". 2 აგვისტოს ბერიეთის ნაეკლესიარიზე აღინიშნება ბერიეთობა, მომლოცველები მიმდებარე სოფლებიდან და სხვა მუნიციპალიტეტებიდან ჩამოდიან, იმართება ტრადიციული დღესასწაული, რომელიც წმინდა ელიას ხსენების დღეს ემთხვევა.